|
KALİTE KONTROL LABORATUARIMIZDAKİ TESTLER
1- Yanmaya Dayanıklılık Testi; Bu testte 1. 6 mm kalınlığındaki standart test çubuğuna belirli sabit bir süre için uygulanan alevin ardından alevin sönme süresi ölçülür. Süre ve damlama olup olmaması durumları göz önünde bulundurularak yanmazlığın UL – 94 standartlarında Vo, V1 ya da V2 olduğu tespit edilir.
2- Çentikli Darbe Deneyi; Bu deneyde izod çubuğuna açılan standart çentiğe, IZOD cihazında sabit bir darbe uygulanır. Açığa çıkan ve de göstergede okunan enerji formülasyonda yerine konarak o malzemenin darbe direnci kj / m² cinsinden bulunur.
3- Vicat Erime Sıcaklığı; Bu denyle ISQ 306 şartlarına uyan plastik numune ısıtma banyosunda, sabit bir yüke noktasal olarak, maruz bırakılır. İğnenin malzemeyi 1 mm deldiği noktadaki sıcaklık malezemenin vicat erime sıcaklığıdır.
4- Yüksek Bozunma Sıcaklığı; Bu deneyde standard HDT çubuğuna yatay haldeyken 2. 5 mm esnemesi sağlanacak şekilde sabit bir yük uygulanır. Belirli bir oranda ısıtılan sıvının içinde, malzeme 2.5 mm esneme yaptığı anda okunan sıcaklık malzemenin yüksek bozunma sıcaklığıdır.
5- Erime Akış İndisi; Bu deney yardımıyla plastik malzemenin akış oranı tespit edilir. Sonucunda o malzemenin üretim kademesinde işlenmesi kolaylaşır. Deneyin ana prensibi standart bir nozuldan eriyik halde akan plastik hammaddenin sabit aralıklarla kesilip alınması ve toplanan bu parçaların ağırlığının formülde yerine konması esasına dayanır. Bu şekilde eriyik malzemenin birim zamandaki akan miktarı bulunur.
6- Yoğunluk Deneyi; Granül malzemenin havadaki ve etil alkol içindeki ağırlıkları ölçülerek formülasyonda yerlerine konur ve o malzemenin yoğunluğu tespit edilmiş olur.
7- Gerilme Mukavemeti Deneyi; Bu deneyde özel şekilli numne sabit bir yükle ve hızla, çekilerek uzatılmaya çalışılır. Malzemenin kopması anında bilgisayar ekranında değerler gösterilir. Bunlar, akma sınırındaki uzama gerilimi (Tensile Elongation At Yield), Akma Sınırındaki Gerilme Direnci (Tensile Strength At Yield), Kopmadaki çekme Direnci (Tensile Strength At Break), Kopmadaki Uzama ( Tensile Elongation At Break).
8- Kızaran Tel Deneyi; Bu deneyle 650 – 850 – 960 ºC ‘ye kadar ısıtılan telle temas ettirilen plastik numunenin belirli bir süre sonunda bu temastan ne şekilde etkilendiği gözlenir. Sonuç olarak, belirlenmiş sıcaklıkta malzemenin yanmazlığı hakkında yorum getirilir.
9- Katkı Miktarı Ölçümü; Bu deneyde öncelikle numune yakılıp içindeki tüm plastiklerin ortamdan uzaklaştırılması sağlanır. Ardından etüvde belirli bir süre yüksek sıcaklıkta bekletilir. Kalan miktar malzemenin içindeki katkıdır. Kalite kontrol uzmanları tarafından bu katkının ne olduğu tespit edilir.
10- Bilye Deneyi; Bu deneyle malzeme belirli sabit noktasal bir yük altında 1 – 2 saat ya da daha uzun süre özel etüvde bekletilir. Sürenin bitiminde malzemenin deformasyona uğrayıp uğramadığı gözlenir ve malzeme için (örneğin; 125ºC’de 3 saatlik bilya deneyinden geçemedi ya da geçti denir.) yorum yapılır.
11- Sertlik Deneyi; Özel bir sertlik ölçme cihazı ile thermoplastik malzemelerin sertlikleri Shore D sertliğine göre, elastomerlerin sertliklerini ise Shore A sertliğine göre ölçülür.
|
